20 listopada 1985 r. Microsoft zaprezentował 16-bitowe graficzne środowisko operacyjne. Pomimo, iż Windows wymagał do uruchomienia systemu operacyjnego MS-DOS, rozszerzał jego możliwości o wielozadaniowość oraz odmienną obsługę sprzętu poprzez własne sterowniki. Pliki .exe stosowane w Windows miały jednak własny format - "nowy wykonywalny" (New Executable, NE) - który mógł być przetwarzany tylko w środowisku Windows i który pozwalał między innymi na ładowanie porcji kodu i danych na żądanie. Aplikacje w założeniach miały odwoływać się do pamięci tylko poprzez system zarządzania pamięci Windows, który tworzył programowy model pamięci wirtualnej, co pozwalało na uruchamianie aplikacji przekraczających swoimi rozmiarami dostępną w komputerze pamięć operacyjną.

Alternatywnym środowiskiem wielozadaniowym, które pojawiło się tuż przed Windows był Desqview, wydany przez IBM jako następca TopView z roku 1984. Wstępnie nie było ono wyposażone w możliwości pracy w trybie graficznym, ale uruchamiało wielozadaniowo aplikacje DOS-owe w oddzielnych oknach, pod warunkiem, że aplikacje te nie zachowywały się w nieprzewidywalny sposób lub jeśli miały odpowiednio skonstruowaną procedurę ładującą, poprawiającą w locie ich zachowanie.

Linia 1.0x środowisk Windows została zakończona w listopadzie 1987, kiedy na rynku pojawiło się środowisko Windows 2.0. Microsoft przestał wspierać ten system 31 grudnia 2001. Wymagania systemowe środowiska Windows 1.0: system operacyjny MS-DOS 2.0, 256 kilobajtów pamięci RAM, dwa dwustronne napędy dyskietek lub dysk twardy.